Hakkımda

Nail Yener - Bir Nefes Doğa

Adım Nail Yener...

Aslında ne adımın, ne de kim olduğumun bir önemi var; doğayı seviyorum ben. Yalnız doğada tam anlamıyla nefes alabiliyor, yalnız doğada ben kendim olabiliyorum. Gözlerim göğün mavisiyle mavilenir, ağacın yeşiliyle yeşillenir, güneşin sarısıyla alevlenir; ruhum denizle dalgalanıp, rüzgârla kanatlanır.

Çocukluğumdan beri, ufukta koca bir tepe, heybetli bir dağ görsem, koşup ona tırmanmak; uzaklarda sık bir ağaçlık, yemyeşil bir orman görsem, girip içinde kaybolmak; masmavi bir göl, şırıl şırıl akan bir dere görsem, sularında yüzüp serinlemek gelir içimden.

Ne zaman şehri geride bırakıp doğaya çıksam, içimi eşi benzeri olmayan bir sevinç, heyecan ve huzur kaplar. Bu yüzden de, doğada mümkün olduğunca fazla vakit geçirmeye çalışıyorum. Ama ne yazık ki, doğa hızla yok oluyor dostlarım... Doğa, şu dünyanın tanık olduğu hiçbir dönemde olmadığı kadar hızlı kirleniyor ve ne bizce ne de sonraki nesillerce geri getirilemeyecek bir şekilde parmaklarımızın arasından kayıp gidiyor.

Bizim yüzümüzden...

Belki, onca boş yer dururken, inşaat alanı açmak için henüz pek az bahar görmüş ağaçları yakarak, zehirli atıkları kimse görmeden yandaki dereye akıtarak, ya da on adım ilerideki çöp kutusunu es geçip, artıklarımızı gölgelerinde piknik yaptığımız ağaçların köklerine atarak yok etmiyoruz doğayı; ama kullanmadığımız bir bilgisayarı saatlerce açık bırakarak, fuzuli bir aydınlatma lambasını her daim yakarak, musluğu yeterince değil, fazlasıyla açarak, her gün fazladan alınan ekmeğin birini bayatladığı için bahçenin parmaklığına asarak ve hâlâ iş görür haldeki eşyalarımızı atıp, sıklıkla yenilerini alarak yok ediyoruz.

Kaybettiklerimiz geri gelmez elbet, ancak hâlâ muhafaza edebileceğimiz o kadar çok güzellik barındırıyor ki doğa... hem de çoğumuzun ömürlerince bir çoğunu göremeyeceği kadar.

Taa uzaklarda, başka ülkelerde, belgesellerde değil; bizim ülkemizde, her birimizin kendi ülkesinde, hemen yanı başımızda, tam da şu köşeyi dönünce, daha önce hiç görmediğimiz, varlığından dahi haberdar olmadığımız türlü güzellikler, var olmak için değil, yok olmamak için bizlere muhtaç, her daim şefkatle açık kollarıyla bizleri beklemekte. Bu güzellikleri ancak hep birlikte koruyabiliriz ve inanıyorum ki, koruyacağız da.

Ben, işte bu güzelliklerin peşinde, gittikçe büyüyen bir heyecan ve hevesle, doğaya daha önce hiç olunmadığı kadar yakın olmak, onu elimden geldiğince korumak ve doğada gördüklerimi, hissettiklerimi tüm doğasever dostlarla paylaşmak istiyorum.

Fotoğraf paylaşımlarımı ve de yazılarımda paylaşmadığım bazı fotoğrafları Instagram'dan da takip edebilirsiniz:

@bir.nefes.doga

Bir gün doğada buluşmak üzere...

Nail Yener
nail@birnefesdoga.com

Beni tanıyanlar pek konuşmam zannederler, oysa doğanın duyduklarını hiç bilmezler.